[Almanca konuşur] Bayan Merkel,
bizi zorlamayın, bizi radikalize etmeye uğraşmayın.
Unutmayın, kaybedecek hiçbir şeyleri olmayan astronotlardan
daha tehlikelisi yoktur. [haber bülteni jeneriği]
[sunucu Almanca konuşur] Astronotların grevi
altıncı gününde değerli izleyiciler.
Kendilerini kısa bir süre önce yayınladıkları
müzik klibinden tanıyanlarınız olacaktır.
Astronotların lideri Cemal'le birlikteyiz.
Cemal, sorun tam olarak nedir, anlatabilir misin?
İyi akşamlar. On senedir engelleniyoruz.
Ailelerimiz, arkadaşlarımız bizimle dalga geçiyorlar.
Babacığım, nereden böyle? Uzaydan mı? Ne zaman gidiyorsun babacığım?
Bizi uzaya yollayacak para bu sene de bütçeden ayrılmadı.
Uzayda yemek yemeyi, uyumayı, affedersiniz sıçmayı bile öğrettiler bize.
Senelerimizi verdik bu işe.
Madem yollamayacaktınız neden ömrümüzü çaldınız?
Siz bizi uzaya yollayana kadar eylemlerimiz sürecek.
Kaybedecek hiçbir şeyimiz yok.
[spiker kısık sesle] Bu da nereden çıktı?
Nasıl devam etmem gerektiğini söyler misin?
[kulaklıktan cevap gelir]
Peki.
-Kıyafetiniz devlet malı mı? -Hayır, kendimiz yaptırdık.
[çocuk bağırır] Öğretmenim, Ali benim kalemimi çaldı!
Öğretmenim, Ali benim kalemimi çaldı!
[zil çalar]
[homurdanarak ağzını şapırdatır]
[kedi taklidi yaparak] Ahmet Arif Bey gene mamamı unutmuş.
"Ahmet Arif" değil canım.
-Ahmet Misbah. -"Ahmet Arif" yazıyor benim önümde.
Kenancığım, Ahmet Misbah. Adam benim müşterim, benden iyi mi bileceksin?
Ahmet Mispah. Misbah mı? B mi, p mi? Misbah.
Bir de şu kediye biraz daha espri ekleyelim mi ya?
[iç çeker] Ya biz bu esprileri
ağaca yazmıştık aslında. Kedi daha böyle huysuz olan olacaktı.
Nasıl?
"Kedi daha huysuz olan olacaktı." diyorum. Kedinin esprisi buydu zaten.
Nasıl espri bu ya? Kendi kendine mi söylenecek hayvan?
Yani komik bence.
Değil Kenancığım be. Hiç değil. Hadi birkaç şey ekle. Evimize gidelim.
Tamam.
[Kenan kedi taklidiyle homurdanır]
Acaba buradan gidersem
ağaçların etrafına
çişimi yapabilir miyim?
[homurdanarak kıkırdar]
[Almanca konuşurlar] Çıkıp kendini ateşe verdin.
-Bu çok büyük bir hareket. -Teşekkürler.
Biliyor musun? Yaşayan bir efsanesin artık.
-Abartma. -Bu sene seni uzaya kesin gönderirler.
Asla pes etmemelisiniz. Sizin kavganız benim kavgam. Devriminiz devrimim.
[telefon çalar]
-Yani sonuna kadar... -Affedersin.
-Sonuna kadar yanınızda olacağım. -Alo?
-Ben de astronotum. -Alo, kimsiniz?
Evet abi.
[Türkçe konuşur] Duyuyorum, buyurun. Mazhar?
Baba?
[kuş ve böcek sesleri]
[kadın] Piş piş piş.
[enstrümantal müzik başlar] Kelebekleri ölene kadar takip ederdi.
Dalga geçerlerdi onunla.
Hiç konuşmazdı.
Ölünce köşesine getirirdi birer birer.
Biriktirirdi onları.
Herkes dalga geçerdi.
O hiç konuşmazdı.
Teninde binlerce mezar açtı.
Teker teker kelebek ölülerini gömdü o tenindeki deliklere.
Herkes dalga geçti onunla.
O hiç konuşmadı.
Durdu sadece.
Öyle durdu.
Bir gün durdu.
İki gün durdu.
Üçüncü günün sabahı
binlerce kelebek kanadı çıktı derisinde.
Ve uçtu, gitti.
Yok, biz bunu bitiremeyiz. Kocaman bir şey.
Kaç gram bir şey getirmişsin sen ya?
Bu kuzu gibi bir şey. Nereden çıktı böyle bir şey?
[iç çeker] Emre, ben ayrılmak istiyorum.
Suzan, nasıl laf o ya?
-Ayrılmak istiyorum. -Ne zaman?
-Ne demek "Ne zaman?" Şimdi. -Aşkım, özür dilerim. Bir anda saçma...
Aşkım, nereden çıktı bu ayrılma işi sevgilim?
Nereden mi çıktı?
Üç aydır söylüyorum sana bunu.
Üç aydır söylüyorsun. Bana söylüyorsun sen bunu.
Balığı almayacaksınız galiba.
Aşkım, bana söylüyorsan benim niye bundan haberim yok?
En son söylediğimde ne dedin biliyor musun?
-Emre! -Efendim?
-Salona geldim, bilgisayarın başındaydın.
"Emre, ayrılmak istiyorum." dedim. Bilgisayardan başını yavaşça kaldırdın.
Suratıma baktın ve "Bu ülkede sushi
çok acayip bir şekilde gereksiz pahalı değil mi?" dedin.
-Ben dedim bunu? -İsterseniz ben birazdan geleyim.
Canımın içi.
Altı aydır sana dört kez ayrılmak istediğimi söylüyorum,
hiçbirini duymadın bile Emre. Ayrılmak istiyorum.
Aşkım, altı aydır bu böyle, değil mi?
Hayır Emre, ilişkimizin başından beri bu böyle.
Ben son altı aydır sadece ayrılmak istediğimi
-sana anlatmaya çalışıyorum. -Bir tanem.
Kumpirim. Canımın içi.
Özür dilerim. Seni biraz ihmal ettim.
O Bolu Tüneli ihalesi var ya.
Onu aldığımdan beri mahvoldum ya. Mahvetti beni.
Aklım başımda değil. Seni de ihmal ediyorum.
Aramıyorum, ilgilenmiyorum. Farkındayım bunun, farkındayım.
Biz...
Durmazlar Holding'i taşeron olarak aldık.
Kazıkları biz çakacakken havalandırmayı da onlar yapacaktı.
Şimdi sözleşmede olmamasına rağmen Durmazlar Holding tutturmuş
bütün, bütün Batı yakasındaki işçilerin SGK primini
benim ödemem gerektiğini söylüyor.
Ulan geri zekâlı, ben hepsinin SGK primini ödeyeceksem...
[telefon çalar]
...niye taşeron olarak aldım seni? Bordrolu yapardım bu herifleri.
Bu adamlar bordrolu olurdu. Hem gider olarak gösteririm.
-Vergiden düşerim. -Alo.
-[Emre konuşmaya devam eder] -Cemal abi?
Abi, iyiyim. Sen nasılsın?
Bir şey mi oldu?
[Emre konuşmaya devam eder]
Babam mı aradı?
[rock müzik çalar]
[bağırır] Bir bira alabilir miyim?
-[bağırarak] Seni tanıyor muyum? -Ha?
-Seni tanıyor muyum? -Yoo. Bilmem.
Sanmıyorum. Ama olur bana bu çok.
-Çok mu? -Aynen.
Ya alışkınım yani buna.
Ya aktörüm de ben.
Mahallenin Dibi diye bir dizide oynamıştım.
Nerede?
Mahallenin Dibi diye bir dizide oynamıştım. İso.
[tezahürat sesleri]
-Başrol mü? -[Kenan güler]
Başrol olup manşet olacağıma yan rol olup yavşak olurum daha iyi.
[güler]
[Emre konuşmaya devam eder]
Abi yok, ben geleyim İstanbul'a. Oradan hep beraber gidelim, tamam mı?
Ben şimdi hemen yarın sabaha alıyorum biletimi.
Tamam, tamam görüşürüz.
[Emre] ...yapmayacaksak havalandırmadan anlamam.
Benim işim kazıkçılık oğlum, kazıkçılık. Kazığı çakarım, giderim.
Gerisine de karışmam. Nereden bileyim ben havalandırma...
Ayrıca Emre, beni aldattığını da biliyorum.
-Kiminle? Ne? Kim... -Emre, seni terk ediyorum.
Bundan sonra eski Suzan yok.
Kafanı sallama öyle manasız manasız.
Ya bu dizilerde falan para var ama
insanın böyle oyunculuğundan kilitliyor. Oradan çalıyor yani.
O yüzden seslendirme falan yapıyorum.
Hımm.
Böyle aile videoları falan oluyor, hani insanlar kendi sesini sevmez ya
onun üstüne dublaj yapıyoruz bazen.
-Kediye, köpeğe falan da öyle... -Ne?
Kediye, köpeğe filan da laf yazıyoruz. Komik oluyor.
-Komik mi oluyor? -Aynen.
-Telefonun çalıyor. -Biliyorum.
-Açmayacak mısın? -Hayır.
[kız güler] Kız arkadaşın mı?
"Cemal" yazıyor. Abim.
Merak etti herhalde seni.
Of. Yani 30 senede dört kere falan aradı. Merak ettiğini sanmıyorum.
E tamam, demek ki önemli bir şey, arıyor işte.
Ben de ondan korkuyorum.
Daha rahat bir yere mi gitsek acaba?
Böyle böyle konuşmaktan çok sıkıldım.
[gülüşmeler]
-Hasselbaink. -Hasselbaink?
-Jimmy Floyd Hasselbaink. -Jimmy Floyd Hasselbaink. Aynen.
Çok iyi golcüydü.
-Abi Hollandalı. -Evet?
288 maç, 129 gol.
Zola'yla müthiş bir uyumu vardı.
Gianfranco Zola.
[şarkı biter]
[tezahürat ve alkış sesleri]
Anasını siktiğimin telefonu.
[kapı açılır]
[Kenan iç çekip oflar]
[telefon çalar]
[inler]
[bağırır] Yetti be! Yetti lan!
[kapı çalar]
[telefonu titreşime alır]
Hallo! Sürpriz. [titreşim sesleri]
[titreşim sesi kesilir]
Bir şey demeyecek misin?
Ya... Ne bileyim? Öyle şey olamadım bir anda görünce. Ne işin var burada?
E kardeşimi görmeye geleyim dedim.
Kenan değil mi bu arada, yanlış gelmedim?
[Cemal] N'aber?
[Cemal] Müsait misin? Böyle bir anda girdim ama.
Müsaitim müsaitim, gel. Kusura bakma, öyle bir anda şey oldum ben seni görünce.
Oğlum, kaç kere aradım ya. Bir telefonuna bak sen de.
-Ayakkabıyla girdim, sorun yok değil mi? -Gir gir. Giriyorum ben de.
[Cemal güler] Vay, sanatçı hayatı.
Parti mi vardı?
Yoo.
-Aç mısın sen? -Bil baka... Ne?
-Bir şeyler yiyeceğim, aç mısın? -Yok sağ ol. Uçakta yedim ben.
Sen bir şey diyordun demin.
Hıı.
Babamız aradı.
Hasanlar'a çağırıyor bizi.
[Kenan iç çeker]
Suzan'ı da Kenan'ı da al, Hasanlar'a gel dedi.
Önemliymiş.
Hadi be. Çok iyi.
Çok iyi.
Yarın gideriz o zaman.
-Sen konuşuyor musun babamla? -Yoo konuşmuyorum.
Okay, yarın sabah çıkarız yola o zaman.
Ya nereye çıkıyoruz yarın yola ya? Taşak mı geçiyorsun sen?
-30 sene sonra Hasanlar'a mı gideceğiz? -Ya Kenan, aradı işte.
Önemli olduğunu söyledi.
Suzan'la konuştum, o da geliyor. Yarın sabah burada.
-Suzan mı geliyor? -İki gündür arıyorum.
Ya telefonunu meşgule alıyorsun ya bakmıyorsun.
-Suzan buraya mı geliyor? -Evet. Yarın sabah burada.
Ben sana bir kenara yatak yapayım.
Siz yarın sabah gidersiniz Suzan'la Hasanlar'a.
Kenan, babam "Kardeşlerini de al, gel." dedi.
Sen böyle bir şeyi hiç duydun mu onun ağzından?
Ben 30 senedir hiçbir şey duymadım ki onun ağzından, bunu duyayım ya.
-Sen bak, bir şey mi saklıyorsun benden? -Ne gibi?
Ne bileyim, böyle 30 sene sonra birden.
[iç çeker] Al.
-Kirli biraz ama artık. -Problem değil.
Gayet sakin çağırdı da. Önemliymiş.
[iç çeker] Yarın güzel bir...
...kahvaltımızı ederiz, Suzan da gelir.
Sonra siz gidersiniz Hasanlar'a. Ben gelemem, benim işim gücüm var.
-Ne işin var? -İşte...
Setim filan var ya öyle...
-Setin? -Hı hı.
Yeni dizi mi? Hangisi?
Eskisini biliyorsun sanki de. Yeni dizi... Setim yok da.
İşte seslendirmeyi bir...
-[anlamsız sesler çıkarır] -Hı?
Ne konuşalım onları, sen bana...
-Hı? -Sonra konuşalım.
Tamam. Ben şimdi, benim üst üste geldi...
-[öğürerek kusar] -Aman. Kenan?
-Hadi gel, banyoya gidelim, hadi. -Kara kara kustum ha.
Tamam, sorun yok. Gel, banyoya gidelim.
-Kara kara kustum ya. -Hadi kalk Kenan. Gel.
Bir beş dakika sonra arayayım ben seni, olur mu? Beş dakika sonra.
-[Kenan güler] -Hadi kalk, banyoya gidelim. Hadi gel.
[elektronik müzik sesi gelir]
[müzik sesi yükselir]
[Cemal] Morning sunshine.
Kapıcıyı yolladım markete. Yakup. Komik adam ha.
[Kenan iç çeker]
Dün geceki konuşmamızı rüya sanmıştım.
[zil çalar] Kâbusmuş.
[Kenan] Ah.
Aç mısın?
-Kız, ayağıma bastın manyak. Ah! -Pardon.
Araba tuttum ben de. Rahat rahat gideriz diye.
Gerçi hiç hatırlamıyorum. Sonuçta sekiz yaşındaydım.
Ben gelmiyorum.
Babamız çağırdı Kenan.
Ya "Babamız çağırdı." Babamız mı var bizim 30 senedir amına koyayım? Ne babamız ya?
Kenan, babam aradı. Seni ve Suzan'ı arayıp mutlaka gelmemi söyledi.
Mutlaka. "Önemli" dedi.
Ee?
Yapacak bir şey yok.
[kapı açılır]
[kadın bağırır] Canişko!
-Kenan, kim bu kadın? -Merhaba, ben Suzan.
Kenan, kim bu Suzan?
[iç çeker] Kardeşim.
-Sen kimsin? -Merhaba, Cemal ben. Abisiyim.
[kadın] Abisi.
[kadın bağırır] Kenan!
-Of. -Kenan!
Kim bunlar?
Kardeşlerim geldi.
-Kardeşlerin? -Hı hı.
-Biz seninle kaç yıldır birlikteyiz Kenan? -Dört.
-Dört buçuk. Dört buçuk. -Doğru.
-Buçuk oluyor. Aynen. -Buçuk.
Buçuk oluyor. Evet. Aynen.
Dört buçuk yıldır hiç kardeşlerinden bahsetmemiştin ya.
Sen bana "Kardeşim yok." demiştin.
-"Ailem yok." demiştin. Hatırlıyor musun? -Evet.
-Hatırlıyorum. -Hatırlıyorsan iyi, tamam.
Bir anda kardeşin mi çıktı? Pardon kardeşlerin.
-İki tane bir de. Bir tane de değil. -Dün gece abim...
-Hayır, ben seni dün gece aradım ya. -Aynen.
-Açmadın telefonunu. -Evet, dün gece abim geldi çünkü.
Arasaydın. Kayboldun bir anda.
-Hayır, dün gece abim geldi. -Yanına gelecektim.
-Sana bir şey söylüyorum, duyuyor musun? -Abimle uğraşıyordum dün gece. Gerçekten.
-Bak... -Hı hı, tabii.
-Telefonunu açmadığın için... -[Kenan birden bağırır] Ya bir sus, tamam!
Zaten bunlarla uğraşıyorum, yetti ya!
-Sen bana niye bağırıyorsun? -Ya tamam, lütfen.
-Hayır, bitmedi daha. Kenan, bitmedi. -Bunu halledeyim sonra konuşalım.
-[Kenan] Tamam, kes! Bitti! -[kadın] Bitmedi! Ya sen manyak mısın?
[kadın bağırır] Ben artık ne gerçekten onu anlamıyorum ya!
Yeter be!
Hay sikeceğim senin kardeşlerini de! [kapıyı çarpar]
-Oh! -Sinirli biraz.
Ya bu aralar bazı şeyler üst üste geldi.
Kenan, Hasanlar'a gidiyoruz.
Hayırlı olsun abi, gidin.
Sen de geliyorsun.
-Hayır, gelmiyorum. -[Cemal] Geliyorsun.
-Hayır, gelmiyorum. -Geliyorsun.
-Gelmiyorum. -Geliyorsun.
Susacak mısın? Ne yapıyorsun?
-Geliyorsun. -Gelmiyorum.
Ne yapıyor bu yine? Hipnotize filan mı etmeye çalışıyor beni?
-Geliyor. Geliyorsun. -Gelmiyorum.
Geliyorsun.
-Senin neyin var? -[Cemal] Geliyorsun.
-Böyle güneş gözlüğüyle filan... -Geliyorsun.
-Bazı sorunlarım var. -[Cemal] Geliyorsun.
-[Kenan] Bazı sorunların var. -[Suzan] Hı hı.
-Geliyorsun. -Peki, güneş gözlüğüyle içeride...
-Geliyorsun. -Ya bir sus! Gelmiyorum! Gelmiyorum!
Gelmiyorum ya. Gelmiyorum lan!
Gelmiyorum.
Okay. Eğer gelmiyorsan biz de hiçbir yere ayrılmadan burada kalıyoruz.
Kenan bak, babam bizi boş yere çağırmaz. Sonradan pişman olma.
Hayır gel, alt tarafı birkaç gün kalır sonra geri döneriz.
[Cemal] Hiç mi merak etmiyorsun?
Gel, beraber gidelim işte. Bu kadar uzatacak ne var?
Ya bir durum varsa, hastaysa?
Hastaysa hasta amına koyayım. Bana mı hasta ya?
Bir kere aradı mı bizi yani 30 senedir? Bir kere merak etti mi?
-Hallo. İşte aradı diyorum. -Ya ben bunları unutmak için
o kadar çok uğraştım ki. Geçti bunlar, unuttum ben bunları. Geride kaldı bunlar.
-Kenan, aradı diyorum. -Ya ben aradı demiyorum.
Bir kere bir merak etti mi yani?
Adam uzun süre tedavi gördü. Sanki bilmiyormuşsun gibi.
-Kızabilir misin bu durumdaki... -Ben kızmıyorum.
Kızmıyorum. Ben sadece...
...umurumda değil. Öff. Neyse ne.
-[iç çeker] Gel, beraber gidelim. -[Cemal] Ergen davranma.
Ya ergen mi davranıyorum? Bana "ergen davranıyorsun" diyen adama bak.
Yarım saattir bana "Geliyorsun, geliyorsun." diye...
Abi, benim için.
Benim bir zamana ihtiyacım var. Biraz uzaklaşmam lazım. İyi değilim.
Sana ihtiyacım var. Gel, beraber gidelim işte.
O seni aramadı, tamam, eyvallah. Sen kaç kez beni aradın? Küçük kardeşini?
İşte buradayım ya, aradım.
"İhtiyacım var." diyorum.
Çağırıyorum.
Suzi.
Güzel bir müzik koyalım da keyfimiz yerine gelsin.
Yol uzun.
[Grup Gündoğarken "Bir Yaz Daha Bitiyor" çalar]
[Cemal ıslıkla eşlik eder]
#Bir yaz daha bitiyor#
#Gökyüzü bulutlandı#
#Dalgalar yorgun, ağır#
-Ah! -#Kıyıda soluklanırlar gibi#
-#Çadırlar söküldüler# -Neydi bu ya?
-Yeni Türkü müydü, neydi bu? -Yeni Türkü mü?
-Grup Gündoğarken. Seviyorum adamları ya. -#Pansiyonlar boşaldı#
Abi, sen acaba Almanya'da değil de komada mıydın yıllardır?
#Ağırlaştı yürekler#
-#Ayrılıklar bir oyun gibi# -Bu yol geçmeyecek ya.
[korna sesi]
#Bir yaz daha#
-Benim annem intihar etti. -#Umutlar umutsuzluklar gizlice#
Hadi tekrar edin. Söyleyin. "Annem intihar etti. Annem intihar etti."
Hadi söyleyin. Bakın, çok zamanımı aldı bunu söyleyebilmek
ama söyledikten sonra acayip rahatladım, özgürleştim.
-Hadi Kenan, söyle. "Annem intihar etti." -Sen manyak mısın?
Bu dalga geçilecek bir şey mi? [telefon çalar]
Hayır, dalga geçilecek bir şey değil. Astı kendini, intihar etti.
-[Kenan] Bir susar mısın? -Kenan, bak, annem intihar etti
-ve bu senin suçun değil. -Biliyorum onu.
-Bu içindeki öfke senin suçun değil. -Susar mısın? Susar mısın?
-Hiçbirimizin suçu değil. -Anladık.
-Efendim Emreciğim. -Astronotun Yol Rehberi.
-[Emre] Nereye gittin? Nereye kayboldun? -Cemal abi, müziği biraz kısabilir miyiz?
-Efendim. -Neredesin aşkım?
-Ne o? -Yazdığım kitabın adı.
İstemin Gerçekleşmesi: Astronotun Yol Rehberi.
-Kitap mı yazıyorsun sen? -Yoldayım.
-[Cemal] Evet, kişisel gelişim kitabı. -Hasanlar'a gidiyorum.
Mesela bu seni ikna etme yöntemimden bahsediyorum kitapta.
Kimseye gitmiyorum.
-Sen mi ikna ettin beni? -Evet.
Bu sabah tekrar etme yöntemini kullandım ya senin üstünde.
-[Emre] Niye gidiyorsun? -Babam çağırdı.
-Almanya'da Budist mi oldun? -Gerçekleşmesini istediğin bir şeyi
-sürekli tekrar ediyorsun. -Babam çağırdı, babamın köyüne...
-Tekrar ediyorsun ve gerçekleşiyor. -[Emre] Ne zaman geliyorsun?
-[Suzan] Bilmiyorum. -Sen ikna ettin yani beni gelmem için.
Şu anda orada oturduğuna göre...
-Kardeşlerimleyim şu an... -[Emre] Ne yapmaya çalışıyorsun?
[inler ve derin derin nefes alır]
[Emre] ...yani kazıkçıların yaptığı iş
taşeronlara göre daha kolay...
-Hâlâ konuşuyor. -...ben taşeronlara...
-Kim o? -[Suzan] Emre.
-Kocan Emre mi? -Müstakbel eski kocam.
-Ne diyor? -"Taşeron" diyor.
-...bütün işi biz... -Taşeron mu diyor?
-Taşeron ne demek? -Kontratı devrettiğin kişi demek.
Siz birbirinizle taşeronculuk falan mı oynuyorsunuz?
Dur bir dakika, dur dur.
"Kontratı devretmek" filan ne demek? Anlamadım.
-Bana işinden bahsediyor. -Tamam. Ne güzel işte. Paylaşıyor seninle.
-...kimse bunun fikrine katılmıyor... -Sürekli ama. Sürekli.
-Sürekli. Sürekli paylaşıyor. -Taşeron işe geldiği zaman...
Taşeron. Hâlâ paylaşıyor.
Emreciğim, ben seni sonra arayacağım.
Şu an müsait değilim Emre.
-...ayarlıyorsun, ediyorsun... -Al...
Kardeşlerimleyim şu an. Müsait değilim. Arayacağım, tamam mı?
Benim kızdığım şey taşeron...
[iç çeker] Ne sinir bir şey bu ya!
#Oyun gibi#
Ama en akıllıca tarafı ne biliyor musun?
-Ay, neyin akıllıca tarafı? -Abin kişisel gelişim kitabı yazıyormuş.
Her cümle 140 karakter. Peki neden 140 karakter?
"Peki neden 140 karakter?"
-İnternet'te... İnternet'te... -"Peki neden 140 karakter?"
"Peki neden 140 karakter?"
-İnternet'te yayınlansın diye. -"İnternet."
-Evet, Twitter'de post etsinler diye. -"Twitter."
Gençler sürekli Twitter'de, sosyal medyada.
O yüzden ben de her cümleyi 140 karakter yazdım.
-#Umutlar umutsuzluklar gizlice# -Bu yol gerçekten geçmeyecek ya.
Diğer kişisel gelişim yazarları, mesela Elke Heidenreich.
Böyle şeylere hiç dikkat etmiyorlar, hiç. Önemli ama.
Çağı yakalayamazsan geleceğe de devrilemezsin.
Değil mi hocam? Geleceğe devrilmek çok önemli bir husus.
-Ya dendenler? -"Ya dendenler?"
-Dendenler. -"Dendenler."
-Tırnaklar. -"Tırnaklar."
-Müziği kısabilir miyiz ya? -Başkasının lafı olduğunu
belirtmek için gerekli.
Yoksa kim koymuşsa onun cümlesi sanırlar.
Aa comma. Zitaten.
Hı, herhalde odur. Hani birinin lafını yazarken koyarsın ya başına sonuna.
-Şunu kıssana. -Hımm. Evet.
-Ben onu düşünememiştim. -Ya şu müziği biraz kapatabiliyor muyuz?
-Benim kafam göte döndü gerçekten. -Öyle yok Kenan Bey.
Önce benim istediğim çalacak, sonra senin. Sonra en küçük kardeşin. Suzi.
O zaman bir sağa falan çekelim.
Ben arka koltuğa sıkıntıdan kan işeyeceğim şimdi.
-Kenan, daha yeni başladık. -Yeni başladık filan. Hadi gidelim.
Hadi gidelim. Duralım, şurada bir sigara içelim.
#Umutlar umutsuzluklar gizlice#
#Biraz daha doyumsuz Biraz daha aşklar ümitsizce#
#Bir yaz daha#
[Cemal] Ben şuradaki arkadaşa bir sorayım.
-[Suzan] Ah. -[Kenan] Gözlük gitti.
Pardon, bakar mısınız?
[çekirge sesleri]
Pardon.
İyi akşamlar. Hasanlar'a bu taraftan mı gidiliyor acaba?
[Kenan ve Suzan güler]
[Kenan] Ne taraftan gidiliyormuş?
-[gülüşmeler] -[Suzan] Dur, kapatma.
Al Cemal abi.
-Almanca mı sorsaydın acaba? -Ay, pardon.
[Cemal] Almanya'da cevap verirlerdi.
Pardon beyefendi, bakar mısınız?
-Pardon, pardon. Affedersiniz. -[Cemal] Ha ha ha.
[maç sesi gelir]
-[Cemal] İyi akşamlar. Kolay gelsin. -İyi akşamlar, sağ ol. Oda, değil mi?
-Evet. -Tabii, oda. Buyur, geç.
[resepsiyon] Beraber miyiz?
Evet.
-Kardeşlerim. -Ah ne güzel. Ne güzel.
Ah!
[Cemal] Bir şey soracağım.
Bu saatte yemek yiyebileceğimiz açık bir yer bulabilir miyiz?
-Ha? -Bu saatte açık bir yer,
yemek yemek için. Bulabilir miyiz?
Ah tabii. Kasabanın dışında Sakin Müzikhol var.
-Sakin Müzikhol. -Hı hı. Sakin.
Sakin. Kimlikleri çıkarken alırım.
-Olur, tamam. -Ananı avradını be!
Yemek yiyeceğimiz bir yer buldum.
-Çok iyi. -Bir odada kalacağız.
Sorun olmaz, değil mi?
Off.
Bir iki tek bir şeyler de atarız.
Ona varım.
["Harabe Gönlüm" çalar]
-Buyurun, hoş geldiniz. Buyurun. Sülo. -#Maksadın öldürmekse#
-#Öldür de kurtulayım# -Gazinomuza hoş geldiniz.
Şöyle alayım sizi abiler, buyurun.
-Mutfak açık mı? -Kapanmak üzere ama köfte ile mezem var.
-[Kenan] Köfte alırım ben. -Sen o köfteyi üç yap.
-Üç yap onları. -Şefim. Rakı uyar mı?
-Olur. -Rakı büyük olsun.
-Rakı büyük oluyor. -Aynen.
-Bir de peynir, beyaz peynir. -Peynir.
-Meyve. -Tamam.
-[Kenan] Aynen. -Ne garip yer, değil mi?
-Bir de buz getirsene bize, buz. -Sülo, bir de buz getir abi.
Sanki şey gibi, hani senin dizilerde oluyor ya.
#Harabeye döndürdün sen gönlümü# [kadınların gülüşmeleri ve bağırışları]
[Cemal] Vay be, hiç düşünmezdim.
Böyle kardeşlerimle, şöyle bir ortamda.
-Bana garip bakıyorlar burada. -Bir şey olmaz.
-Nereden biliyorsun bir şey olmayacağını? -Abileri burada.
Oğlum, sen bizi yemek yemeye gazinoya getirmişsin ya.
-Gazino derken? -Evet, bizi yerler burada.
Bir şey olmaz canım.
-Oh. -Yeter mi?
-Koy koy daha. -#Garip gönlümü#
-Merhabalar. -#Kalbim seni istiyorsa#
-[Kenan] Önüne bak, önüne. -Ha?
Önüne bak.
-#Söyle ben ne yapayım?# -[Cemal] Pardon.
Heyecanlandın karıyı görünce, değil mi?
#Elimden gelmiyor ki#
-Gözünü alamıyor oradan ha. -#Seni söküp atayım#
[kadeh tokuştururlar] Şerefe.
#Kalbim seni istiyorsa#
#Söyle ben ne yapayım?#
#Elimden gelmiyor ki Seni söküp atayım#
İyi ki geldin.
Buraya kadar geldim valla. Buradan sonrasını bilmiyorum.
Saçmalama. Artık dönüş yok.
Astronot değiliz oğlum, biz oyuncuyuz. Sağımız solumuz belli olmaz.
Kenan, artık dönüşü yok. Gidiyoruz.
#Harabeye döndürdün sen gönlümü#
[telefon çalar]
#Uçurumun kenarına getirdin ömrümü#
#Harabeye döndürdün#
#Sen gönlümü#
[alkış ve ıslık sesleri]
Hadi hadi. Sağlığımıza.
Ee, yani sen şimdi öyle kedi, ağaç, köpek falan mı seslendiriyorsun?
-Aynen. -Peki nasıl yaşıyorsun?
-Kısa boylu olduğum için yaşıyorum. -Kısa boylu olduğun için yaşıyorsun.
Cemal abi, sen ne yapıyorsun astronotluk dışında falan?
Orada hayat nasıl?
-"Kitap yazıyorum" mu demiştin? -Hıı. Kişisel gelişim kitabı yazıyorum.
Ee, ne zaman çıkıyorsun uzaya?
-O konuda daha konuşuyoruz. -Kiminle konuşuyorsunuz?
-Uzaylılarla mı konuşuyorsunuz? -[adam] Arasın.
-Hayır, yetkililerle. -[adam] Yedin.
-Yetkilerle. Hımm. -[adam] Yedin Kâmil, yedin. Yedin oğlum.
-Direkt mi gidiyorsunuz, aktarmalı mı? -[Cemal] Hamburg aktarmalı.
İstanbulkart'la gidiliyor mu acaba? Sen bilmezsin İstanbulkart'ı şimdi.
Rahatlıyor musun böyle laf sokunca?
Nasıl gidiliyor uzaya ya? Hep böyle aynı yerden mi?
-Aynı yere mi çıkıyor yol? -[adam] Kâmil...
Rahatlıyorsan gerçekten devam edebilirsin.
-Valla. -[adam] Anlamak istemiyor.
-[adam] Faruk abi ne yapsın? -Bok gibiydi köfte?
-[Cemal] Sarımsağı fazla basmışlar. -[adam] Güvenmiş bulundu.
[adam] Bu lavuk da kalk git sen...
[Kenan] Basacaklar bizi burada, haberin yok.
-Mesele Kâmil'de. Bana hikâye anlatıyor. -[Cemal] Sorun yok, euro kazanıyorum ben.
-Yapma böyle diyorum ya... -[Kenan] Euro mu?
Tüm mesele Kâmil. Benim Faruk abiye bir şey dediğim yok.
Kâmil'i anlamıyorum ben amına koyayım. Kâmil.
-Euro git lan. -Tüm mesele Kâmil.
Faruk abi zavallı. Almış mı?
Kâmil efendi yok ortada.
-[Suzan masaya vurur] -Kemal abi öyle bir şey yapmaz abi.
-Kemal kim oğlum? Kâmil la, Kâmil. -Hişt!
Sen, dombili.
-Herif kalk diyor... -Sana diyorum bıyık!
-Hoppa. -Anlamıyor musun?
Kâmil'in neden öyle yaptığını
-anlamıyor musun? -Ne?
Cık. Anlamıyorum.
Biraz da git şu köşede anlama amına koyayım. Başım şişti be.
Kardeşlerimi yıllar sonra ilk defa görmüşüm. Vır vır vır vır.
Kâmil şöyle yaptı, yeter be!
-Başımı siktin! -Suzi.
Ne bakıyorsun lan ağzına oturduğumun çocuğu? Yürü lan!
-Suzi. -Bayan, bana mı söylüyorsun sen bunu?
Bayan anandır, sana diyorum. Kime diyeceğim? Sana diyorum!
-Abla, sen benimle mi konuşuyorsun ya? -Ablanı sikerim senin. Abla ne lan?
-Anan babamı mı sikti? Ne ablası? -[Cemal] Yok artık.
-Senin sikini koparırım ha! -[Cemal] Suzi. Ne yapıyorsun?
[Suzan'ın çığlıkları]
[müziğin sesi yükselir]
[korna sesi]
[Suzan inler]
-Lan! Lan, siz hâlâ burada mısınız lan? -Yok yok.
Gözüme gözükme lan!
-Allah'ıma kitabıma... -Suzi!
-...kırarım sikini ha! -Suzi, saçmalama.
-Gözükme lan hiç gözüme! -Suzi, yeter, ne olur ya.
-Arkadaşım, tamam. -Sus! Sus!
-Alın, gidin şunu. -Suzi!
Hadi gidiyoruz, hadi tamam.
-Nereye götürüyorsunuz beni be? -Hadi tamam.
-Tamam. -Dağıtırım ulan burayı!
-Suzi, ne olur ya. Suzi, lütfen. -Susuyorum susuyorum da adam mı oldunuz?
-Lan! Yeter. -Tamam. Hadi otele gidelim.
Ne tutuyorsun? Dağıtırım lan burayı!
[Kenan] Kızım, gittiler! Gittiler!
[inlemeler]
[Suzan bağırır]
Dur, böyle olmaz.
-Kenan, geç. -Tamam, dur. Anasının... Allah Allah.
Götümüz başımız acıyor bizim de.
[güler] Sen de ne bakıyorsun lan fışfış?
-[Cemal] Hişt. -[Kenan güler] Fışfış mı?
Rakı da içeceğim bir daha. Geldik.
-[Suzan güler] Bir numara. -[Cemal] Suzi, bir dur.
Aç kapıyı. Fış. Aa.
Şey yapacağım. Dışarıda bekleyin. Pijamamı giyeceğim.
Hişş.
Balon.
-Ah. -"Balon" mu dedi o?
O ne demek ya? Balon?
Ne bileyim amına koyayım?
Ya o nasıl küfür ya?
-Çok güzel küfrediyor. -Ben hayatımda duymadım öyle küfürler.
"Ağzına otururum" ne demek?
Burnun kanıyor.
Kanıyor tabii amına koyayım. Bir araba dayak yedik ya.
Saatim yok.
Ne gülüyorsun?
Scheisse.
Sen güzel vuruyorsun ama.
İyi vuruyorsun. Değil mi?
Astronot şekli mi, ne artık o?
Güzel vuruyorsun böyle. Şeyden çıkarıyorsun.
[Kenan güler]
Paket ettiler bizi valla. Paket ettiler ya.
Benim de sırtım çok kötü.
Bok gibi köfte yedik, güzel dayak yedik ama.
Sonuçta yani öyle bir şey oldu.
Gül lan biraz.
Allah Allah ya. Ah.
Buram filan çok kötü. Ne ara dayak yedim anlamadım ha.
[içeriden gümbürtü gelir]
Suzi.
-Aç aç. -Suzi.
Manyak.
Kalk lan, kalk.
Kaldır şunu.
[Kenan güler] Allah Allah.
Kalk kız, uyan. Cemal abinin saatini almışlar.
[Kenan güler]
Lan, ne gülüyorsun Kenan?
[Kenan'ın kahkahaları]
Cemal abi, Cemal abi, kalk.
-Günaydın. -Cemal abi, Kenan yok.
-Nasıl yok ya? -Yok işte.
Nasıl yok?
Siz dün gece ne konuşuyordunuz?
-Biz dün gece ne konuşuyorduk? -Ne konuşuyordunuz?
-Ne konuşuyorduk? -Aa Cemal abi.
Dün müzikholde bir şey tartışıyordunuz.
-Ha evet. -Ne tartışıyordunuz?
Ya işte...
Sağının solunun belli olmadığını,
her an eve geri dönebileceğini falan söylüyordu.
Ama sarhoştu, kafası yerinde değildi yani.
-Bunları mı söyledi? -Suzi, gitmemiştir.
En azından arabayı alıp gitmemiştir.
Senin telefonun nerede?
Hah işte, geliyor.
-Neredeydin sen? -[Kenan bağırır] Ne?
-Neredeydin? -Kahvaltı bitmiş. Poğaça almaya gittim.
Benzini fulledim filan.
-Ne bakıyorsunuz? -Ben eşyaları toplayayım.
Ne sırıtıyorsun?
Pijamayla mı gideceksin kızım? Hadi giyin.
Poğaça sıcak, gel. Hadi çabuk giyinin.
[Erkut Taçkın "Baba" çalar]
Of. Sırtım ağrıyor.
Da asıl saat gitti. Saat.
Gitti o saat abi, geçmiş olsun.
Ay özür dilerim.
Ne oldu dün gece öyle bize ya? Ne yaptılar sana? Bir laf mı ettiler?
Bir şey mi oldu? Ne? Anlamıyorum ki.
Bir şey demediler. Laf atmadılar.
-E sen küfrediyordun adamlara? -Evet.
Artık hissettiğimi hissettiğim anda söylemek istiyorum.
#Bir baba evlatlarını aramış son gün#
#Seslenmiş her yere Çaresiz kalmış o gün#
#Bir baba sevgi vermemiş Gizlemiş ise#
#Aşkı saklamışsa evlatlarından bile#
#Nasıl da bekler sarılsın çocuklar ona#
#Bir baba öpmeyi öğretmedikten sonra#
#Affedin, affedin onu#
#Bir baba olmadıysa bile sizlerle#
#Yalnızlık, yalnızlık ona#
#Çok geç öğretti bu gerçeği#
#Hepiniz toplanın artık onun yanında#
#Öpüp okşanmalı titreyen elleri#
#Hepiniz toplanın artık onun yanında#
[patlama sesi]
[inek ve tavuk sesleri]
O ses neydi ya öyle?
Bilmiyorum ki. Dinamit filan mı patlatıyorlar acaba?
Geldik mi? Hani gelmeden biraz önce uyandıracaktın?
Kızım, ne bileyim ben de ya? Her gün gelmiyorum ki.
[Kenan] Bir anda tabela çıktı karşıma.
Kenan, şuraya bir yere park edelim.
-Şurada gölge bir yer var, oraya... -Ya tamam, anladım.
Allah Allah. Park edeceğiz. Gitmeyeceğiz ya hep.
Şu sol taraf. Dur şöyle.
-[inek sesi] -[Cemal] Hah, dur böyle.
-Evi hatırlamıyorsun, değil mi? -Cık.
Şuradaki arkadaşa sorup geleyim ben.
Herkes de arkadaşı amına koyayım.
-Of. Ben de gideyim, bakınayım mı biraz? -İyi, tamam.
[inek ve kuş sesleri]
-Merhabalar, kolay gelsin. -Sağ ol.
Ben Cemal. Mazhar'ın oğlu.
-Mazhar'ın oğlu mu? -Evet, büyük oğluyum.
Şimdi geldik kardeşlerimle. Hem bir selam vereyim dedim
hem de babamın evinin yerini sorayım dedim.
Demin bir arkadaşa sordum dışarıda. O da muhtarlığa uğramamı söyledi.
-Siz Muhtar'sınız, değil mi? -Muhtar'ım.
Kim söyledi bunu?
Siz söylediniz.
Ben? Ne dedim?
-İşte "Muhtar'ım" dediniz şimdi. -Hayır, onu demiyorum be oğlum.
Buraya gelmeni kim söyledi.
Ha onu bilmiyorum kim söyledi. Yani esmer bir arkadaştı.
Esmer mi?
-Esmer. -Bizim Hüseyin mi söyledi?
-Hüseyin. Onu bilmiyorum. -Uzunca boylu mu?
-Yo hayır. -Ama esmer.
Esmer.
Allah Allah.
-Ne dedi? -"Muhtar'a uğra." dedi.
-Sen ne dedin? -Ben bir şey demedim.
O ne dedi?
İşte ben "Mazhar'ın evini arıyorum, kendisi babam olur." dedim,
o da "Muhtar'a uğra." dedi. Ben de bir şey demedim, geldim.
Ya Hüseyin'dir ya Zahit.
Esmer demedin mi? Ya Hüseyin'dir ya Zahit.
Olabilir.
-Sen Mazhar'ın oğlusun, öyle mi? -Evet.
Geçen gün aradı. "Hadi atlayın, gelin köye." dedi.
Ona bir sürpriz yapacağız.
Sürpriz olacağı kesin de.
O mu aradı dedin?
O aradı. "Al kardeşlerini, köye gel." dedi.
Başınız sağ olsun kardeş.
Başımız mı sağ olsun?
-O ne demek? -Başın sağ olsun.
-Bilmiyor muydun? -Neyi?
Ha, e otur bakayım şuraya kardeş.
-Adın neydi senin? Kemal mi? -Cemal.
Bak Kemal.
Olaylar, olayların içindedir.
Hani o bebekler vardır ya petruşka... Patruşka mı?
İç içe geçmişlerdir. Petruşka mıydı? Neydi onların adı.
Matruşka.
Şimdi onların mesela bir tanesini alırsın, içini açarsın,
içinden mesela bir tane daha çıkar. Ama yüzü ona benzer, aynıdır yani.
Ondan bir tane daha açarsın. O, ondan daha da küçüktür.
Yani hepsi birbirinin içine girmiştir ama hepsinin yüzleri birbirinin içinde...
Anladın sen.
[inek sesi]
[kuş sesleri]
İşte aynen öyle oluyor. Yani
-petruşka bebekleri gibi oluyor... -Matruşka.
-Ne? -Matruşka. Bebeklerin...
Babama bir şey mi oldu?
Matruşka. Matrı, matır.
Kulağa da bir acayip geliyor bak, hiç böyle düşünmemiştim. Bir değişiği...
[horoz öter]
[radyodan müzik sesi gelir]
Dayı, kim bu?
[horoz öter, tavuk sesleri] Hişt!
[kısık sesle] Gelme. Gelme.
-[bağırır] Duymuyorum. -[fısıldayarak] Gelme.
Uzaklaş. Uzaklaş. Tavuklardan uzaklaş. [tavuk sesleri]
Ne olmuş tavuklara?
Kalk lan. Lan, tavuklara geliyor bu.
[Kenan] Ne olmuş tavuklara?
Uzaklaş tavuklardan, uzaklaş.
Hiç anlamadığım şeyler oluyor benim şu an ya.
-Sakin, sakin. Sakin. Sakin. -Babacığım, tavuklarınla ilgilenmiyorum.
-Mazhar'ın oğluyum. Mazhar'ı arıyoruz. -Tavuklardan uzaklaş. Uzaklaş.
Hiç anlamıyorum ya. [patlama sesi]
[bağırır] Ne oldu? Ne oldu? Az önce ne oldu?
[patlama sesleri] Ne oldu? Tavuk mu patladı?
[patlama sesleri]
-Tavuk mu patladı? -Sus!
Sus, sus. Sus lan. Sen deli misin?
Neden laf anlamıyorsun be?
[tavuk ve köpek sesleri]
-Neler oldu? Neler oldu? -Lan tamam, sus.
-Lan sus, tamam. -Benim mi, kan benim mi?
-Yok be. -Kenan, iyi misin?
İyi bacım, iyi. Bir şeyi yok. İyi.
-Kenan, ne oldu? -Ne oldu? Bu ne?
-Ya yok bir şey, tavuk patladı. -Tavuk mu patladı?
-Tavuk patladı! -Ne patladı?
-Tavuk patladı. -[bağırır] Tavuk patladı!
-Biz bir haftadır böyleyiz. -Tavuk patladı.
Ya bunlar çulluklarına çakıl taşı alırlar,
darıyı öğütmek için. Biliyor musunuz siz onu?
Geçen hafta köy meydanında bir barut kamyonu devrildi.
Bunlar da darı mı ne sanmış barutu.
-Hepsini yediler. -Hepsini.
-Geri zekâlılar. -Hı. Şimdi tabii mide barut...
Dayı, siz ne anlatıyorsunuz? Tavuk patladı az önce.
-He ya... -Yüzüme yüzüme patladı!
-E onu anlatıyoruz işte. -Sizi hangi rüzgâr attı?
Ya biz Mazhar'ın çocuklarıyız.
-Evini arıyoruz. -Kenan oğlum sen iyisin, bir şeyin yok?
İyiyim herhalde ya. Ne bileyim? Şey var mı? Böyle bir...
Elimi yüzümü ben nerede yıkasam da
adamın karşısına böyle çıkmasam yıllar sonra? Korkacak.
Evet, ne taraftadır evi?
Mazhar abi... Siz bilmiyor musunuz?
Ben onun için geldiniz sandım.
-Ya bakın, bir yanlışınız olacak. -Ben sizi biliyorum.
Bu kadarken çıktınız gittiniz.
-Ananız şey ettiydi filan. -Kardeşim, ne diyorsunuz siz ya?
-Siz bir Muhtar'a uğrayın. -Kardeşim, ben zaten Muhtar'dan geliyorum.
O da böyle abuk subuk bir şeyler söyledi sonra ortadan kaçtı, kayboldu gitti.
Ya o zaman imama uğrayın, o daha çok şey biliyor.
-İmam kim? Nerede ya? -İmam camide.
-Cami de şu tarafta. -Kusura kalmayın, imama uğrayın siz.
Kusura kalmayın.
-İyisin, değil mi? -Ne bileyim?
-[kapı çalar] -[Cemal] Hocam, merhaba.
Aleykümselam.
Buyurun.
Suzi, sen bekle.
Gel kızım, gel. Gel.
-Buyurun. -Hocam, biz Mazhar'ın çocuklarıyız.
-Mazhar'ın çocukları mı vardı ya? -Varız hocam, biziz işte.
-Hocam, ne oldu? -Hı, valla sizsiniz.
Bak, sen aynı baban da ne oldu öyle? Üstün başın kan.
Tavuk patladı hocam.
Bu aralar patlıyorlar. Buyurun buyurun, ayakta kaldınız.
-Buyurun. -Ya hocam, neye buyuralım?
Bugün geldik, sabahtan beri kimse bize bir şey söylemiyor.
Muhtar'a gittim, o da kaçtı gitti bir yerlere.
Sonra tavukların şey ettiğindeki adamlara sordum. Onlar da
bir acayip acayip konuştu. Size gönderdi.
-Haklısınız. -Hocam.
-Efendim? -Babamıza ne oldu?
Öldü.
Yani tahtalıköye göçtü.
-Tahtalıköy mü? -Hı. Maalesef.
-Ne zaman öldü? -Dün.
-"Tahtalıköy" mü dedi? -"Tahtalıköy" dendi.
-Tahtalıköy. -Tahtalıköy.
Ya sen neredesin hocam?
-Her yerde seni arıyorum. -Beni mi arıyorsunuz?
-Bıraktınız gittiniz beni odada. -Gitmedim.
-Gittiniz. -Gitmedim.
-Gittiniz. -Yan odaya gittim.
Su almak için. Gücümü toplamak için.
Hayır canım, kapıdan gördüm. Kaçıp uzaklaştınız.
İşte diyorum ya, yan odaya gittim. Su almak için.
-Gitmediniz. -Gittim.
-Gitmediniz. -Gittim ama bunun bir önemi yok.
Sana bir haberim var.
Kardeşim, baban öldü.
Biliyoruz, onu konuşuyoruz zaten.
-Ha biliyorsunuz. -Kim bu adam?
-Bilmiyorum. -Muhtar.
Evet, Muhtar'ım ben. Onu da biliyorsunuz.
Niye ağlamıyorsunuz?
-Hesap mı vereceğiz Muhtar? -Yahu Muhtar,
bir dur, bir sakin ol. Oturduk işte, konuşuyoruz.
Siz de böyle babanızın cenazesine gelmiş oldunuz. Yani mukadderat.
Biz babamızı görmeye gelmiştik.
Görmeye değil işte, gömmeye gelmişsiniz. Kısmet.
Allahutaala işte. O çağırdı bizi.
Başınız sağ olsun.
Yani Mazhar Efendi'yi gerçekten herkes çok severdi.
-Bütün köy halkı severdi. -Babamı mı herkes severdi?
Siz o Almanya'da olan, değil mi?
-Evet. -Almanya'da mı yaşıyorsunuz?
Yani o şeyden sonra beni halamlar büyüttü Almanya'da.
Küçüklüğümden beri oradayım.
-Ne iş yapıyorsunuz? -Astronotum.
-Astronot. -Evet.
Nasıl, kasklı falan?
Ey maşallah ya.
Hiç uzaya gittiniz mi?
-Yakında inşallah. -İnşallah. İnşallah.
Ben de ilgilenirim. Böyle Süpernova, kara madde, enerji falan.
-Neil Armstrong'u bilirsiniz... -Hocam?
-Efendim kızım. -Ne yapacağız şimdi?
Ne yapacağız şimdi?
-Ya buradan çıkarız, bir yemeğe falan... -Yemeğe gideriz.
-Yemek yeriz. -E köylük yeri yani. Ne yapacaksın?
-Gider yemek yeriz. -He. Köylük yeri zaten.
Onu değil, babamızı ne yapacağız hocam?
Haa. Yani cenazemiz hazır defnetmeye.
Eğer uygun olursa yarın öğlen ya da ikindi gibi
Allah'ın izniyle cemaatle beraber
cenazemizi defnedebiliriz.
Babanızı yıkamak ister misiniz?
[Kenan iç çeker]
-Olur. -Tamam.
O zaman sabah buluşup hallederiz.
-E hadi o zaman. -Görüşürüz.
Muhtar Efendi, biz babamızın evinde mi kalacağız?
-Yani isterseniz başka yer de ayarlarız. -[imam] Yani.
Babamızın evinde kalalım.
Senin de böyle her tarafın kan içinde.
Evet.
Hayır, yani ölünün yanından böyle kanlı kanlı çıkıyorsun,
gören de diyecek ki "Bu mu öldürdü acaba?" [güler]
Hani dönermiş ya olay mahalline katil tekrar.
Öyle işte.
Her şeye de bozuluyor ya.
Cemal kardeşim, gözünün yağını yiyeyim,
o senin meseleleri imamla konuşma.
İmam Efendi bu aralar bir garip.
Diyor ki "Benim endişelerim var." diyor.
Bir işte kara delik mi, bir şey tutturmuş.
İşte sismik mi kozmik mi? İşte biz acaba bir rastlantı mıyız, bağlantı mıyız?
Oralara takmış. Bir cuma vaaz veriyor, bir cuma kara madde anlatıyor. Valla.
Biz yazdık şimdi Diyanet'e, cevap bekliyoruz.
Ne olur onun kafasını karıştırma bak.
Bırakmaz peşini sonra ha.
De yani. "Biz konuşamıyoruz." de.
"Astronotlar Birliği olarak böyle bir yetkimiz yok." de.
Aç mısınız? Bir şeyler gönderteyim yiyecek?
Yok, sağ ol. Sağ ol.
E şimdi ama bu kafayla yemek yapılmaz. Yoldan geldiniz.
Ben size bir şeyler gönderteyim.
Hah.
-Sağ olasın. -Başınız sağ olsun.
-Sağ ol. -Başınız sağ olsun.
[enstrümantal müzik başlar]
Sonuçta ne bekliyorduk ki?
[iç çeker]
Kendini gömdürmek için çağırmış bizi.
-Saçmalama, yok öyle bir şey. -Ya ne yok öyle bir şey?
Yıllarca aramadı bizi. Aradı, geldik, ölmüş.
Kenan, sen şimdi kızıyor musun adama öldü diye?
-Bir yanlışlık olmalı. -Bir yanlışlık mı olmalı?
Yanlışlık bu zaten.
İçinde doğduğumuz aile.
Bu. Yanlışlık bu.
Annemiz çocukken intihar etti.
-Yanında bir tane daha ilmik... -Hişş Kenan.
Herif bizi kapı dışarı etti. 30 sene aramadı, sormadı.
Bu işte. Yanlışlık bu. Bunlar. Bunlar yanlışlık.
[iç çeker]
Hani deliydi bu adam? Köyde de herkes seviyor.
Herkesin yardımına koşuyormuş filan. Anlamadım ki ben bunu.
-Bize mektup bırakmış. -Kim bırakmış?
-Babam mı? -Üstünde adımız var.
Suzi, ne yazıyor? Bir yüksek sesle okusana.
Vasiyeti bu.
"Kelebekler geldiğinde gömün beni.
Gömdükten sonra köyün sonunda kara bir yol başlar.
O yolu takip edin.
Yol ikiye ayrılınca doğa doğru... Dağa doğru olanı takip edin.
Zirveye doğru taşlık bir yol var, onu takip edince
karşınıza ulu bir çınar çıkacak.
O çınarın altında bir kör çoban vardır.
Ona Mazhar'ın çocukları olduğunuzu söyleyin."
Bu kadar mı?
[Kenan] Bu ne demek şimdi?
Kelebekler geldiğinde gömülmek istiyor.
[Kenan] "Kelebekler geldiğinde gömülmek" ne demek?
-Bizi bekliyormuş. -"Kelebekler geldiğinde" ne demek?
-[Suzan] Bizi bekliyormuş. -E bizi bekliyor tabii.
O çağırdı bizi.
Kelebekleri de bekliyormuş işte. Kör çobanı da görecekmişiz. Delirmiş işte.
[kadın neşeyle] Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Merhaba.
Başınız sağ olsun. Şöyle yiyecek bir şey getireyim dedim. Yol yorgunusunuz ya.
-[Suzan] Zahmet etmeseydiniz. -Yok canım. Sıcak.
-[Cemal] Sağ olun. Buyurun şöyle. -[kadın] Sağ olun.
-Ben Hatice. Muhtar'ın karısıyım. -Aa öyle mi? Tanıştık bugün kendisiyle.
Oh oh ne güzel. Ne güzel.
Sıcakken yiyin onu.
Valla tam zamanında geldin Hatice Hanım. Bir şey soracağım sana.
"Kelebekler geldiğinde" ne demek?
Kelebekler geldiğinde demek.
Ya kusura bakma, öyle bir anda sordum da.
Az önce babamızın vasiyetini bulduk içeride.
Vasiyette yazmış. İşte "kelebekler geldiğinde gömün beni" diyor. Bu ne demek?
-Ha sen onu soruyorsun. -Evet.
Yani her sene bu zamanlar tonla kelebek gelir bu köye. Ölmeye.
Hep civardan da toplaşır insanlar. Biz köylü camı çerçeveyi kaparız.
Kürekle temizleriz sonra, o kadar çok.
Bak Mazhar'a. Allah Allah.
-[Kenan] Ne zaman gelir bu kelebekler? -Valla eli kulağındadır.
Önce böyle sıcak yapar, sonra gelirler.
Eh, bana müsaade.
Sizin de konuşacaklarınız vardır. Hadi Bismillah. Hadi bakalım.
-Ben geçireyim sizi. -Yok kızım, yok sağ ol. Yok, hayır.
Annemizin masalı.
Ne masalı?
Hatırlıyor musun Kenan?
Kelebekleri takip ederdi, onların ölmesini beklerdi.
-Hatırlamıyor musun? -Ne masalı bu?
Sen küçüktün Suzi hatırlamazsın. Kenan, hatırlamıyor musun?
Ya ben bugün artık bir şey hatırlamak istemiyorum. Tamam. Yetti. Yetti.
Bu ne ya? "Hatırlıyor musun? Hatırlıyor musun?"
Nereye gidiyorsun?
[Cemal] Sen daha yatmadın mı?
Suzi bak, yukarıda rahat edemediysen sana burada bir yatak yapalım.
Bugün Kenan'la konuştuğunuz masal ne?
Annem bizi uyutmak için bir masal anlatırdı biz küçükken.
[Cemal] Şiir gibi.
Tabii öyle bir anda hatırlayamam da.
Kelebekleri bekleyen bir adamın hikâyesiydi.
Kelebekleri takip eden,
ölmelerini bekleyen bir adamın hikâyesi.
Ölü kelebekleri toplayıp gömmüş derisinin altına.
İki gün bekledikten sonra
binlerce kelebek kanadı çıkmış derisinin altından.
Sonra uçup gitmiş.
Uyumadın mı bu saate kadar?
Uyku tutmadı.
-Cemal uyudu mu? -Hı?
-Cemal uyudu mu? -Hı hı.
[Suzan iç çeker]
[patlama sesi]
[köpekler havlar]
-Aç mısın? -Cık. Değilim.
Sen nasılsın?
Hiç yaşamamışım gibi burası.
Sanki burada hiç yaşamamışım.
Bir görsem onu, tanısam.
[iç çeker]
Babamı bir görseydim sonra ölseydi.
Babam olacaktı benim.
Babamız olmadı bizim.
Ben bu saatten sonra üzülmeye çalışmayacağım. Sen de.
Tanımıyorduk onu. Öyle işte.
Öyle değil. O masalı mesela, onu hatırlıyorsunuz siz.
Sen gelmeden önce bana ne demiştin? Hatırlıyor musun?
Ne demiştim?
-Hep onu düşünüyorum. -Ne demiştim ya?
"Ailemi unutmak için çok uğraştım." demiştin.
Hıı?
-Ee? -O laf çok dokundu bana.
-Çok düşündüm onu. -Seni kastetmemiştim canım.
Yok, o değil takıldığım.
Sen unutmak için çok uğraşıyorsun ya...
...bense hiç yaşamadığım bir şeyi hatırlamak istiyorum.
Çok zor işte bu.
Hiç yaşamadığın bir anıyı hatırlamak yani.
Nasıl biriydi annem? Nasıl başımı okşardı?
Anılar icat ediyorum.
Bir noktadan sonra hatırlıyormuşum gibi oluyor. Olmuş gibi oluyor.
O ışık saçlarının arkasından geliyor mesela. Ee...
Beni uyuturken hep. Öyle bir an var kafamda.
Bir ışık saçlarının arkasından geliyor.
Bir elinin dokunuşu...
[iç çeker]
Ama sonra fark ediyorum ki...
...annemin saçı ne renkti bilmiyorum.
O an hiç yaşandı mı bilmiyorum.
O masalı mesela bana da hiç anlattı mı?
[iç çeker] Böyle...
...kafamda yarattığım anılar var, onları hatırlıyorum.
Aslında.
Muhtemelen hiçbiri gerçek değil.
Sonra babamın sesi mesela nasıldı?
Eli nasıl?
Hiç yaşamamışlar gibi. Hiç...
Hiç yaşamamışım gibi.
-Neyse ben yatıyorum. -Bir sigara versene bana.
[iç çeker] Nereye yatacaksın sen?
[burnunu çeker] Babamın yatağında yatacağım.
Cemal abiye yer yatağı yaptık, sen de divana kıvrılırsın.
Bana bir tane havlu versenize ya.
Tamam.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Oh.
[enstrümantal müzik]
[Kenan iç çeker]
Annem o masalı en çok sana anlatırdı.
Seni uyuturdu ilk.
Biz seni uyuturken dinlerdik.
Sen hemen uyurdun.
Saçları kahverengiydi.
Hocam?
-Efendim Muhtar Efendi. -Hadi çıkalım, halledelim şu işi. Ne olur.
Ya Muhtar Efendi, sana ben durumumu anlatıyorum.
Yani sen şu anda neden bunu dile getiriyorsun?
Neden beni günaha sokuyorsun?
-Benim kafamda bu vesveseler varken... -Hocam, ne zaman?
Ya bak Muhtar Efendi, Bakara Suresi 286'ncı Ayet:
"La yukellifullahu nefsen illa vus'aha."
"Allah hiç kimseye kendi gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez." der.
-Ya bana biraz zaman verin. -[Cemal] Muhtar Efendi, Hocam.
-Merhaba. -Merhaba.
Ya şu babamın cenaze işini konuşmak istiyordum sizinle.
Evet işte, biz de sizi bekliyorduk.
-Hıı, ikindi de kılarız diyorduk. -Hocam, tamam da dün vasiyetini bulduk.
"Kelebekler geldiğinde gömün beni." diye yazmış.
Kelebekler geldiğinde mi gömülmek istiyormuş?
Vasiyette öyle yazıyor.
-Ne yapacağız hocam? -Ne yapacağız?
Şimdi Cemal Bey,
-Cemal'di, değil mi? Astronot. -Kemal.
-Cemal, hocam. -Cemal.
Valla biz de siz geleceksiniz diye babanızı hazır bekletiyorduk.
O zaman önce şu işi halledelim.
Ondan sonra sizin işle ilgilenelim. Öyle yapalım.
-Peki belli midir o gün? -Yok, belli değildir işte.
Sıcaklar bastı mı onlar hep gelirler işte. Yani bugün yarın gelirler.
Neyse sonra konuşursunuz hocam,
ahali toplandı, gel, şu işi hallediverelim.
Tamam Muhtar, siz gidin. Ben geliyorum.
-Hocam! -Ya bir yürüyün gidin. Tövbe tövbe.
Cemal Bey, sonra bir ara şu sizin mevzuları da konuşalım.
Konuşacak mevzuları. O "konuşuruz" dedi, ona bakmayın.
Onun kafası gidik.
-Günaydın. -[Suzan güler] Günaydın.
Ne gülüyorsun kızım?
-Böyle uyuyanı hiç görmemiştim. -Nasıl uyuyormuşum?
-Nasıl uyuyormuşum ya? -Çok komik görünüyordun.
Ne gülüyorsun ya?
Sen mi hazırladın bunu?
-Cemal abi hazırlamış. -Zaten...
-Nerede Cemal? -Çıktı.
Muhtar'la cenaze işini konuşmaya gitti.
-Cenaze işi? -Ertelemeyi.
Hakikaten bekleyecek miyiz?
Vasiyeti bu.
Nereye gittin? Güldün güldün gittin. Bir çay koy ya.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk, merhaba.
-Hoş geldin kardeş. -Merhaba.
Herkesler de toplanmış.
Hoca da geliyor yolda. Bu tavuk meselesini konuşmak istiyormuşsunuz.
-Nedir mesele? -Niye veteriner çağırmıyoruz?
Çağırıyoruz. Onu da çağırıyoruz. Bekleyeceğiz. Kaymakam'a haber verdik.
E ne dedi?
Ne demek "Ne dedi?" Hatice? Karım değilmişsin, bilmiyormuşsun gibi.
-Ne demek "Ne dedi?" -Tamam, ne dedi?
Sen konuşurken orada değil miydin Hatice?
Niye böyle yapıyorsun?
-Başka sorusu olan? -Ne dedi, ne dedi?
"Bekleyeceğiz" dedi Hüseyin. Bekleyeceğiz.
-Ya bu tavuklar ne zamandan beri patlıyor? -Kamyon devrildiğinden beri.
Hatice, sen ne olur sus, bak. Elimden bir kaza çıkacak.
-Çok kızgınım sana. Ne olur sus. -[adam] Kamyon...
Kamyon devrildiğinden beri.
Hah! Kamyon devrildiğinden beri. Bu tavuklar bu barutları yedi.
Hayvanların vücudunda barut var.
[enstrümantal müzik]
-[Suzan] Kenan? -Hı?
Bir gelsene.
Bak.
[Suzan] Hepsini kesmiş, saklamış.
Yuh.
[Kenan] Programları kesmiş ya.
İyi misin?
Ben hava alacağım.
-Nereye? -Bir Cemal abiye bakacağım.
[iç çeker] Tipimi sikeyim.
Ben ne yapayım arkadaşlar? Ben veteriner miyim ya?
Ben Kaymakam'a söyledim, durum böyle oldu.
Varsa daha iyi fikri olan söylesin. Yapalım. Ne yapalım?
Hadi bırakın şimdi bu tavuk meselesini. Yağmuru konuşalım.
Hazır hocam da gelmiş. Hocam!
Konuşalım.
[boğazını temizler] İyi tamam, konuşalım.
Hocam biliyorsun, ne kadar zamandır...
Yani köyümüz kuraklıkla uğraşıyor.
-Hep ekinlerimiz kurudu. -[adam] He valla hocam.
Biz de toprağı kazamıyoruz. Canımız çıkıyor valla mezar açacağız diye.
[Muhtar] Valla köylü bunun için toplandı hocam.
Seni bunun için çağırttık.
Biz yağmur duası istiyoruz.
[Hatice] Ne diyecek ki bu? Gene saçmalayacak ya.
-Hişt. -Ne?
He hocam? Şu yağmur duasını yapalım.
Çıkalım, duamızı edelim.
Ne zaman gidelim hocam?
-Yani ben... -"Yani sen" ne?
Hocam dinimizde yağmur duası yok mudur?
-Ya vardır. -Ee?
E tamam o zaman. Çıkalım, yapalım duamızı. Köylü de rahat etsin.
Yarın çıkalım. Ha? Yarın çıkalım işte. Yarın gidelim.
O zaman biz bu...
-...yağmur duası meselesi... -Hah.
Bu yağmur duasını biz...
Ya ben yapamam Muhtar.
-Nasıl "yapamam" hocam? -Ya ben yapamam.
Yani benim durumumu biliyorsunuz.
Ya yağmur duası diyorsunuz, Allah aşkına ya. Yağmur duası.
Yani Allah bu köye yağmur yağdırsın diyorsunuz, değil mi?
Evet, öyle diyoruz.
-Arkadaşım, ne yağmuru? -Evet, diyoruz.
Ya hadi diyelim bizi duyuyor, hadi diyelim her şeyi duyuyor.
Ve her şeye cevap veriyor.
Yahu sen koca evreni yaratmışsın.
Yahu evrende kaç tane galaksi,
kaç tane gezegen var bizim gibi.
Hepsini bir kenara bırak,
gel, Hasanlar'a yağmur yağdır.
Ya bununla mı uğraşsın? Ha? Bununla mı uğraşsın?
Ya Allah neden ilgilensin sizin yağmurunuzla? Ya neden?
Sen ne saçmalıyorsun hoca?
Ya bu bir denge meselesi kardeşim.
Hasanlar'a yağan yağmur Çoraklar'a yağmayan yağmur.
Çoraklar yağmur istemiyor mu yani?
Ya hoca, sen ne diyorsun ya?
Ya bu bir doğal denge meselesi.
Ya sen bela mısın? Sen ne biçim hocasın? Kafana güneş mi geçti senin ya?
Arkadaşım, Allah senin hizmetçin mi? Tövbe estağfurullah.
Sen git, doğanın dengesini boz. Her şeyi mahvet.
Ondan sonra Allah oraya yağdırsın, Allah buraya yağdırsın.
Allah lükstür, lüks. O lükstür. Her şeye koşturmaz.
Hocam, biraz sakin ya.
Ama arkadaşlar, siz de biraz sakin. Ne olur.
Hocam, senin sinirlerin iyice gerilmiş.
Bak, bir hava değişimi, bir yağmur sana da iyi gelir.
Ya ilgilenmiyor. Söylüyorum size. İlgilenmiyor.
Allah sizin yağmurunuzla ilgilenmiyor. Çıkmıyorum duaya.
-Kim diyor ilgilenmiyor ya? -Ben diyorum ulan.
-İmamım ben. Benden iyi mi bileceksin? -Hoca?
[patlama ve çığlık sesleri]
Ya bu köy kafayı yemiş valla. Herkes deli.
Gene tavuklar patladı.
Anasını siktim ortalığın. Sabahtan beri neye dokunsam elimde kalıyor.
Sen ne yaptın, duş mu yaptın? Kıyafetlerini çıkartsaydın bari.
Buraya çıplak ayakla basmayın ha. Batırdım buraları hep.
-Suzi nerede? -Seni aramaya çıktı ya.
-Rakı içer miyiz gençler? -"Rakı içer miyiz gençler?"
-Sen nereden geliyorsun? -Babamın cesedinin yanından.
-İyi misin? -Hadi siz de el atın, gelin.
Sen şu domatesleri yıka Kenan. Patlıcan közleyeceğim, salata yaparız.
Sen de şu hıyarları soy. Cacık.
Sen bütün gün orada mıydın? Ben seni görmedim.
Ben gördüm seni. İmamla geldin geçtin önümden.
-Seslenseydin ya. -[iç çeker]
Bir sandalye çektim babamın yanına bugün, düşünüyordum.
Bizi buraya çağırmasında bir şey var, bir gariplik.
Bir ölümle çıktık buradan, ayrıldık. Tekrar bir ölümle geri girdik.
Ve şu an beraberiz.
Bunu kim kırdı ya?
Ben halledeceğim onu.
[Cemal güler]
[Kenan] Ne gülüyorsun ya?
Ya sinirim bozuldu. Annemiz şurada...
Tövbe tövbe. Babamız gasilhanede. Biz şöyle bir ortamda.
[Cemal güler]
Geçen gün bir intihar haberi okudum.
Gazetede.
[gülüşmeler]
Pardon. Adamın biri intihar etmiş Düsseldorf'ta.
[güler] İntihardan önce...
[hepsi kahkahayla güler]
Not bırakmış. Not.
-Notta ne yazıyor biliyor musunuz? -[Suzan] Ne yazıyor?
Ama bu gerçek bak.
-"Manchmal bin ich so..." -Ne?
"Manchmal bin ich so traurig."
-Yani... -[Kenan] Ne demek?
"Bazen çok üzülüyorum." [kahkahalar]
Yani bazen çok üzülüyorum. Yani öyle hep üzülmüyorum ama.
O yüzden intihar ediyorum. [kahkahalar]
Ben bunu bir okudum. Öyle çevremdeki insanlar bana bakıyor.
Bu neye gülüyor diye. Onlara okudum sonra.
Soğuk soğuk bana baktılar. Deli mi bu diye.
[Cemal] "Bazen çok üzülüyorum."
İyi ki varsınız ya. Şerefe.
[kahkahalar]
[Cemal rakısını püskürtür]
Pardon. Pardon. [Kahkahalar]
[Suzan gülerek] Ay.
-Üf ya. -Ay.
Arabada benim şarkımı çalmadınız. Çakallars.
"Çakallars" mı? Ağzın bozulmaya başlıyor senin yine bak ha. Dikkat et.
Aa, gelmeyin üstüme.
Ne yapacaksın? Sen mi söyleyeceksin?
[güler] Dur.
Nereye gidiyor?
[Kenan] Ne yapacak acaba?
[Suzan bağırır] Ağzına sıçayım. Kim bıraktı bunu buraya?
[Cemal] Bak, ben korkuyorum bundan içince ha.
İçince kamyon şoförüne bağlıyor. Şoför Bey.
[Suzan] Sus be!
[Nazan Öncel "Gidelim Buralardan" çalar]
Neydi bu ya? Oo 90'lar.
Buradan Cemali'ye bağlarız.
"Duymak İstiyorum" gelir. Bundan sonra öyle olur.
-Cemali diye bir adam vardı, değil mi ya? -Bir adam değil oğlum, abi kardeşti onlar.
[Suzan şarkıya eşlik eder] #Lal la la la lal la la la#
[Kenan] Nazan Öncel'di, değil mi bu?
#Lal la la la lal la la la#
#Söyleyin yârime baharları beklesin#
-[Cemal] Bravo Suzi! -#Söğüdün dalları bugün eğilmesin#
#Beni geçirmeye kardeşim gelmesin#
#Annesinin bir tanesini kimseler üzmesin#
-[Cemal] Vuu! -#Beni geçirmeye kardeşim gelmesin#
#Annesinin bir tanesini kimseler üzmesin#
-#Gidelim buralardan# -[Suzan bağırır] Hadi!
[hep birlikte eşlik etmeye başlarlar] #Dayanamıyorum#
#Gidelim buralardan Unutamıyorum#
#Gidelim buralardan Dayanamıyorum#
#Ah gidelim buralardan Unutamıyorum#
[gülüşmeler]
[hep birlikte bağırırlar] #Gidelim buralardan#
#Dayanamıyorum#
#Ah gidelim buralardan Unutamıyorum#
#Gidelim buralardan Dayanamıyorum#
#Ah gidelim buralardan Unutamıyorum#
Bugün otururken babamın yanında...
Hani sana dün diyordum ya "hatırlamıyorum" diye.
Hı?
Bir örtü var aramızda.
Kaldırdın mı?
Kaldırmadım.
Kaldıramadım.
Bir yabancı göreceğim diye korktum.
Kaldıramadım.
Of. Kaldıramadım valla, bu saatten sonra ne bileyim? Öyle işte.
Beni de ilk aradığında önce tanımadım sesini.
Kapattım telefonu.
Sonra öyle bir hafta bekledim, hiçbir şey yapmadan.
Geleyim mi, gelmeyeyim mi?
O yüzden sana biraz hak veriyorum Kenan.
[iç çeker] Ne yaptın, ne yaptın?
Senin evde diyordun ya "Gelmeyeceğim, gelmeyeceğim." diye.
-Seni anlayabiliyorum yani. -"Bir hafta bekledim." mi dedin sen?
-Evet, öylece kalakaldım. -Bir hafta bekledin yani.
[Suzan] Bizi aramak için bir hafta mı bekledin?
Arar aramaz yola çıkmadık yani.
Yok Suzi, çıkamadım.
Yani hemen çıksak adamı... Tövbe tövbe.
-Babamızı canlı görecektik yani. -Adam bizi beklerken mi öldü?
Ya ne yapabilirdim? 20 sene sonra bir anda telefon geldi.
Ben de hemen sizi arayamadım.
Ya sen nasıl bir insansın? Ha? Adam arıyor, "Hemen gelin." diyor.
İki gün önce öldü adam Cemal. Adam bizi beklerken mi öldü,
onu mu diyorsun sen bana, ha?
Kenan, sen ne diyorsun Allah'ını seversen ya?
Ben ikna ettim seni buraya gelmeye, yoksa hiç gelmeyecektin.
Ya yalvar yakar getirdik seni Suzi'yle. Yalan mı Suzi?
Çocuk gibi gelmeyeceğim, gelmeyeceğim diye tuttururken ne oldu şimdi?
Bir anda koca adam oldun da neden daha önce gelmediğimi mi soruyorsun?
"Buna hakkın yok." diyorum. "Buna ben karar verirdim." diyorum.
Ben de diyorum ki senin kararına kalsa burada olmayacaktın.
Çok da şeyindeydi sanki.
Ya sen nasıl bir hafta beklersin bizi aramak için ya?
Tek başına böyle bir karar nasıl verirsin? Ben anlamıyorum.
Hayır, anlamıyorum. Neden daha önce söylemedin bunu?
Ya Suzi, "söyleyemedim" diyorum ya.
[Kenan] Söyleyemedin.
Söyleyemedin. Öyle mi? Söyleyemedin. Söyleyememiş.
[Kenan] Söyleyememiş.
Söyleyemedin.
-Her boku 40 kere söylemeyi biliyorsun. -Kenan.
Ne yapıyoruz burada? Ne yapıyoruz biz iki saattir?
Ailecilik oynuyoruz. Ha?
Beceremiyoruz biz bu işi. Anladın mı? Beceremiyoruz.
Yarın gömüyoruz, dağılıyoruz. Herkes kendi yoluna gidiyor.
Yarın herkes kendi yoluna gidiyor.
Söyleyememiş.
Hep aynı lan, hep aynı. Hep aynı şey, hep aynı şey.
Hep aynı şey Cemal. Yetti be. Yetti.
Hep aynı şey. Hep.
Yarın gömüp gidiyoruz, dağılıyoruz buradan. Anladın mı?
Bir anda söyleyemedim işte.
[tavuk sesleri]
Rahmetlinin kabrini cennet bahçesinden bir bahçe eyle.
[adam fısıldayarak] Hişt, ne bu böyle?
Arıcı kıyafeti mi giymiş?
-Ne bileyim? Astronot ya. -Kabir azabı çektirme Ya Rabbi'm.
Geride kalanlara sabır ve cemil ihsan eyle.
-Herkes senin hakkında konuşuyor. -[herkes] Âmin.
Bizler bir gün bu yola girdiğimizde bize Kur'an'ı nasip eyle.
Hayatımda bu kadar saçma bir şey görmedim.
Değerli cemaat, ahiret yolunda
merhum Mazhar Efendi'ye ahiretteki tüm haklarınızı ve hukukunuzu
-helal eder misiniz? -[herkes] Helal olsun.
-Helal eder misiniz? -Helal olsun.
-Kendisinden razı mısınız? -[herkes] Razıyız.
-Razı mısınız? -Razıyız.
Yüce Mevla'm şehadetinizi ve helalliğinizi makul buyursun.
[imam] Lem yelid ve lem yûled.
Ve lem yekün lehû küfüven ehad.
Kul e'ûzü binnâs.
Melikinnâs.
İlâhinnâs.
Min şerril...
İlâhinnâs.
-[Hatice fısıldar] Aha durdu. -[fısıldar] Sakın başlama, şimdi değil ya.
-Arkadaşlar... -[Hatice] Valla başlıyor.
Arkadaşlar, biliyorum.
Ne yeri ne zamanı.
Ama yani...
Şimdi değil, yarın değil, ne zaman zamanı?
Hocam, devam edelim mi?
-Neye devam edelim Muhtar, duaya mı? -[Muhtar] Hocam.
Yani cennete gidecek, cehenneme gitmeyecek Muhtar, buna mı?
-Hocam, oku şu duayı. Haydi. -Ya o oldu,
bu olacak, buna mı devam edelim?
Hocam, oku şu duayı, oku, gidelim, dağılalım. Haydi.
Cık. Ben okumayacağım.
Tövbe tövbe. [insanlar söylenir]
-Okumayacağım. -Ya hocam, sen deli misin ya?
Cenazemiz var, bak, çocukları gelmiş, ta oralardan, buralardan. Hadi.
Sen deli misin? Hasta mısın? Sen dayak mı istiyorsun? Sen ne biçim şeysin ya?
Yahu Muhtar Bey kardeşim.
Ya bunların hiçbiri yoksa? Cennet, cehennem.
Ya bir boşluksa?
-Ya bir karanlıksa? -Ulan hoca!
Karanlıksa karanlık! Sana ne lan!
Hadi oku! Bitirelim! Hadi!
Ben miyim hoca? Ben mi okuyayım? Hadi oku, hadi oku gidelim.
-Hadi! -Karanlığın nesi kötü ki?
Bakınız. Bakara Suresi 260'ıncı Ayet ne diyor?
"Bir zaman İbrahim Aleyhisselam
'Ey Rabb'im,
ölüleri nasıl dirilttiğini bana göster.' dedi.
Allah 'İnanmadın mı?' buyurdu.
O da 'Evet, inandım
fakat kalbimin mutmain olması ve yatışması için
-bunu istiyorum.' dedi." -Tövbe tövbe.
-Yani? -Yahu
tövbe hocam. Öyle ölüleri diriltmek falan ne? Cenazemiz var, gömeceğiz, gideceğiz.
Ölüleri diriltmek falan yok. Yanlış anladın.
[Cemal] Siz neyi diriltmekten bahsediyorsunuz?
Yok yok, ölüleri diriltmek falan yok.
Ben diriltmekten bahsetmiyorum. Bahsetmek istediğim
İbrahim Aleyhisselam bile şüphe edebilmektedir.
-Yani? -Yani Muhtar,
ben emin olmadığım duayı okuyamam.
Yahu size anlatmaya çalışıyorum, anlamıyorsunuz.
Hüseyin, sen biliyorsun. Ben rüyalar görüyorum, yani rüyalar görüyorum.
-Okuyamam. -Ulan senin de, duanın da, rüyanın da!
-Hocam! Hocam! Lan! -Lan kaçma!
Ben benim ağzıma sıçayım lan. Her seferinde ya.
Lan arkadaş, inşallah bunu bir yakalarlar da bu...
Bu kaçıncı, bu oyun mu?
Ne oldu şimdi?
Bir şey olduğu yok. Daha geçen cuma çıkışı olanı görecektin. Bu bir şey değil.
-Bu Zahit de az manyak değil ha. -Psikopat ya, psikopat. O da durmuyor ki.
Hoca da oradan konuşuyor saçma sapan. Arkadaş, gömelim, bitsin gitsin ya.
-Kalk lan, kalk. Tövbe tövbe. -Yardım et lan bana.
-Sen ne yapıp duruyorsun lan orada? -Topluyorum lan.
Gelirler birazdan, yardım et sen bana.
Sinirden kafa gitti benim.
-Nereye gidiyorsunuz şimdi? -Abi, bunlar şimdi
imamı yakalar getirirler. Bizi çağırırlar.
-İkna eder onlar, sen rahat ol. -Getirirler.
E ya ikna edemezlerse böyle mi, açık mı kalacak?
-Ya yok, ederler onlar ya. -Ederler, getirirler. Sen merak etme.
Adamı vasiyetine aykırı bir şekilde gömüyoruz.
Şimdilik böyle kalsın, imamı bulup getiririm ben.
Böyle kalamaz, kurda kuşa yem olur.
-Tamam Suzi, halledeceğim ben. -Neyi halledeceksin?
Nasıl bize haber vermezsin ya? Aptal herif.
Çıkmışsın gelmişsin bir de buraya astronot kıyafetiyle falan.
Sen nasıl bir insansın?
Ya Kenan, sus Allah'ını seversen. Bak, sinirin yerinde değil
o yüzden seninle tartışmayacağım.
Bulup getireceğim işte adamları.
[iç çeker]
Beni bıraktığın gibi babanı da burada bırakacaksın, değil mi?
Kenan.
Sen biliyor musun Cemal abin ne yaptı? Anlattı mı sana hiç?
[Cemal] Kenan, bak. Uzatma.
Babamızın cenazesindeyiz. Uzatma.
Konunun seninle bir alakası yok. Konunun seninle hiçbir alakası yok.
Bırak şu korkaklığı ve bununla yüzleş artık.
Ben mi korkağım?
Annemiz öldüğünde ilk ben buldum onu.
Yanında bir ilmik daha asılıydı.
İpi boynuma geçirmeye çalışırken Cemal abim girdi odaya.
Ne yaptı biliyor musun?
Arkasını dönüp kaçtı.
Öyle.
Öyle. Şimdi kaçsan da, duymak istemesen de bu böyle Cemal.
O yüzden de aramıyorsun beni bak, onu da biliyorum. Onu da biliyorum.
Ama bu böyle Cemal. Bu böyle.
Sen küçük kardeşini bıraktın orada.
Bıraktın.
Sen benim büyük abimdin ya.
Ben sana gıptayla bakardım.
Bıraktın beni orada.
Şimdi gelmişsin bir de bana "korkaksın" diyorsun lan.
Ben mi korkağım? Hı? Ben mi korkağım? Ben mi korkağım?
[bağırır] Ben mi korkağım lan? Ha? Ben mi korkağım?
Sen kaçtın, sen. Sen kaçtın!
Yetmedi, astronot oldun. Uzaya gitmeye çalışıyorsun amına koyayım!
O gün o ilmiğe boyum yetseydi ben ölmüş olacaktım, anladın mı?
Lan geri zekâlı, annem bilmiyor muydu sence bizim boyumuzu?
Kimi seçti yanında götürmesi için? Ha?
Hangimizin boyu yetiyordu o ilmiğe?
Ben senden kaçmadım Kenan.
-Ben hiçbir zaman senden kaçmadım. -[bağırır] Yeter!
[bağırarak] Yeter! Yeter!
Niye bana bunları anlatıyorsunuz ya? Neden bana bunları anlatıyorsunuz?
Benim kafamda bir şeyler vardı. Sizi görene kadar bir şeyler vardı.
Mahvettiniz onu. Mahvettiniz!
Yan yana olduğumuz bir fotoğrafımız bile yok.
Kafamdakinin içine ettiniz!
Ya ben sizi
o arabada, o boktan pavyonda görünce uzun zaman sonra başka biri oldum!
Sizi görene kadar fark etmemişim!
Şuram ağrıyormuş benim hep!
Doğuştan beri ağrıyormuş, o yüzden fark etmemişim!
Ama şuram hep ağrıyormuş!
Ne anlatıyorsunuz ya siz?
Hâlinize bakın! Hâlinize bakın!
Babanız mezarda! Babanız mezarda! Babamız mezarda!
Gömsenize artık şunu! Gömsenize! Gömün! Gömün!
[enstrümantal müzik başlar] Gömün! Gömün!
[hıçkırıklar]
Vasiyeti tamamlıyor muyuz?
[müzik kesilir]
Merhaba.
Biz Mazhar'ın çocuklarıyız.
Mazhar'ın çocuklar.
Oturun. Oturun oturun.
Otur.
Ben de sizi bekliyordum.
Bundan üç yıl önceydi.
Yağmur zamanıydı.
Yağmur öyle şiddetli, öyle kuvvetli yağıyordu ki
gökyüzü sanki delinmiş
üstümüze çökecek gibiydi.
Sırılsıklamdım. Islanmıştım.
Gidecek hiçbir yerim yoktu.
Babanızın kapısını çaldım.
Beni içeriye aldı.
Bir tas sıcak çorba verdi.
Ekmeğini bölüştü benimle.
Yağmur öyle şiddetliydi ki evin damı akıyordu.
Çatıya çıktım.
Damınızı tamir ettim.
Bana...
...500 lira borcunuz var.
[Kenan iç çeker]
[Kenan] Of!
[Barış Manço "Binboğa'nın Kızı" çalar]
Niye gülüyorsun ya? Niye gülüyorsun?
-Yürü git ya. -Kalk kalk.
Körmüş, çobanmış. Masal mı lan bu amına koyayım?
#Baba ocağından çıktım yıllar öncesi#
#Bir gün kader karşıma çıkardı seni#
#Bir göründün bir yok oldun serap misali#
#Dere tepe demem güzel#
#Ararım seni#
#Dere tepe demem güzel#
#Ararım seni#
#Kurda kuşa akıl sordum Dediler vazgeç#
#Binboğa'nın kızıdır o sana ne gerek#
#Bir göründün bir yok oldun serap misali#
#Dere tepe demem güzel ararım seni#
#Kozan Yaylası'ndan geldim Barış'tır adım#
#Bugün varsak yarın yokuz doğrudur sözüm#
#Bir gün elbet biter vadem çağırır Tanrım#
#Artık mahşer gününde ararım seni#
#İnan mahşer gününde ararım seni#
#Artık mahşer gününde bulurum seni#